Het is weer zover. Na de koude wintermaanden zijn we eindelijk weer in bedrijf. We hebben postelein, veldsla, spinazie en raapstelen gezaaid onder de tunnels. De snijbiet en knoflook groeit dapper door. De overige groenten die nog stond te overwinteren hebben we opgegeven. De winterbroccoli wil maar geen broccoli geven en de boerenkool staat er treurig bij. De gang naar de compsthoop is het enige wat hier nog rest.
De eerste bak voor de appel- en perenbomen die we besteld hebben, is gebouwd. Hij ziet er indrukwekkend uit. Nu maar hopen dat de vorst voldoende uit de grond is volgend weekend, zodat we de bakken kunnen ingraven en (als de boompjes tenminste ‘klaar’ zijn) we de fruitbomen kunnen planten.
Vorige week hebben we de zandbak volgestort met houtsnippers. Dankzij het kapwerk dat op het complex is gedaan, liggen er overal hopen van dit spul. Als de fruitboompjes zijn geplant, kunnen we hiermee paadjes gaan aanleggen.
Een bak voor de fruitbomen? Hier ben ik – op z’n Vlaams gezegd – even niet helemaal ‘mee’…
Ik snap niet helemaal waarom of waarvoor?
@Annetanne: We hebben op de volkstuin nogal te kampen met een hoge waterstand. Vandaar dat we onze groenten in verhoogde bakken kweken. Anders staan ze met name ‘s winters en in het voorjaar met hun wortels onder water. Een noodmaatregel dus. De fruitboompjes worden plat geleid en gesnoeid, zodat ze ook met minder wortelruimte toe kunnen en het in de bakken goed kunnen gaan doen. Het is misschien wat onorthodox, maar het wordt erg leuk schat ik in.